MyelinWatch EN
← Πίσω στις ενημερώσεις
Αποκατάσταση μυελίνηςΈρευνα σε εργαστήριο ή ζώαΛιγότερη βλάβη μυελίνης και φλεγμονή σε ζωικά μοντέλα· όχι κλινικό όφελος

Πειράματα σε ποντίκια· δεν έχει δοκιμαστεί σε ανθρώπους

Μελέτη σε ποντίκια συνδέει τη χρόνια απομυελίνωση με δυσλειτουργική κατάσταση της μικρογλοίας

Δημοσιεύτηκε από το MyelinWatch:

Φορέας
Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου και Γερμανικό Κέντρο Νευροεκφυλιστικών Νοσημάτων (DZNE) · Γερμανία

Τι συνέβη

Ερευνητές του Τεχνικού Πανεπιστημίου του Μονάχου και του Γερμανικού Κέντρου Νευροεκφυλιστικών Νοσημάτων (DZNE) συνέκριναν μοντέλα οξείας και χρόνιας απώλειας μυελίνης σε ποντίκια. Στη χρόνια απομυελίνωση, η μικρογλοία, τα κύτταρα του ανοσοποιητικού στον εγκέφαλο, περνούσε σε μια ξεχωριστή κατάσταση με συνεχή φλεγμονή, εγκλωβισμό λιπιδίων μέσα στα λυσοσώματα και λιγότερα λιπιδικά σταγονίδια, μαζί με αυξημένη παραγωγή και μειωμένη αποβολή χοληστερόλης. Μια ένωση που μιμείται τη δεσμοστερόλη (DMHCA) αντέστρεψε αυτή την κατάσταση, μείωσε τη φλεγμονώδη σηματοδότηση και τη βλάβη της μυελίνης και βελτίωσε την κινητικότητα σε ζωικό μοντέλο της κληρονομικής νόσου μυελίνης Pelizaeus–Merzbacher. Στην πειραματική αυτοάνοση εγκεφαλομυελίτιδα (EAE), ένα μοντέλο ποντικιών που χρησιμοποιείται για τη μελέτη της Πολλαπλής Σκλήρυνσης (ΠΣ), η DMHCA μείωσε τη βαρύτητα της νόσου και τις βλάβες. Σε μεταθανάτιο ιστό από χρόνιες ενεργές βλάβες ΠΣ 3 ατόμων, περίπου το 75% των φαγοκυτταρικών κυττάρων του ανοσοποιητικού (CD68+) έφερε έναν δείκτη αυτής της φλεγμονώδους κατάστασης (CCL4), έναντι περίπου 13% στη λευκή ουσία ατόμων χωρίς ΠΣ.

Τι σημαίνει αυτό για έναν άνθρωπο με ΠΣ

Η μελέτη υποδεικνύει έναν πιθανό ερευνητικό στόχο για τη χρόνια βλάβη της μυελίνης, και στην ΠΣ. Η ένωση δόθηκε μόνο σε ποντίκια, τα ποντίκια με EAE δεν αναπαράγουν όλα τα χαρακτηριστικά της ΠΣ και το εύρημα σε ανθρώπους είναι μια μικρή περιγραφική παρατήρηση σε ιστό, οπότε η εργασία δεν μπορεί να δείξει ότι η ένωση θα ήταν ασφαλής ή χρήσιμη για άτομα με ΠΣ. Δεν υπάρχει εγκεκριμένη θεραπεία στην κλινική πράξη που να έχει αποδειχθεί ότι αποκαθιστά αξιόπιστα τη μυελίνη στην ΠΣ. Δεν στηρίζει αλλαγή ατομικής θεραπείας.

Τι στοιχεία υπάρχουν;
Γενετικά, τοξικά και αυτοάνοσα (EAE) μοντέλα απομυελίνωσης σε ποντίκια, με θεραπεία μόνο σε ποντίκια· εξετάστηκε μεταθανάτιος ιστός βλαβών ΠΣ από 3 άτομα
Πόσο αξιόπιστη είναι η πηγή;
Πρωτότυπο άρθρο ανοικτής πρόσβασης με κρίση από ομοτίμους στο Nature Neuroscience· ελέγχθηκε το πλήρες κείμενο. Πειράματα σε ποντίκια και μια μικρή περιγραφική ανάλυση μεταθανάτιου ιστού (3 άτομα με ΠΣ)· δεν έγινε θεραπευτική μελέτη σε ανθρώπους.
Πηγή: Nature Neuroscience — πρωτότυπο άρθρο με αξιολόγηση από ομοτίμους ↗
Ημερομηνία γεγονότος / πηγής
Δημοσιεύτηκε από το MyelinWatch
Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση MyelinWatch

Σχετικές ουσιαστικές εξελίξεις

Ημερομηνία γεγονότος / πηγής:
Αποκατάσταση μυελίνηςΑποτελέσματα από ανθρώπουςΔεν αναφέρεται συμπέρασμα για την επίδραση

Δημοσιευμένη διαχρονική μελέτη απεικόνισης σε ανθρώπους

Μελέτη μαγνητικής τομογραφίας παρακολουθεί για περίπου ένα έτος σήμα ευαίσθητο στη μυελίνη σε βλάβες της ΠΣ

Φορέας: Δεύτερο Νοσοκομείο και Κλινική Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Lanzhou · Κίνα

Ερευνητές του Δεύτερου Νοσοκομείου του Πανεπιστημίου Lanzhou στην Κίνα χρησιμοποίησαν μια τεχνική μαγνητικής τομογραφίας με την ονομασία APART-QSM, η οποία διαχωρίζει ένα σήμα ευαίσθητο στη μυελίνη (διαμαγνητικό) από ένα σήμα ευαίσθητο στον σίδηρο. Στην πρώτη απεικόνιση, οι βλάβες της λευκής ουσίας είχαν χαμηλότερο σήμα μυελίνης από την αντίστοιχη λευκή ουσία που φαινόταν φυσιολογική. Στα 101 άτομα με Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΣ) που είχαν δεύτερη απεικόνιση μετά από διάμεσο διάστημα περίπου ενός έτους, το σήμα μυελίνης στις βλάβες αυξήθηκε. Μεγαλύτερες αυξήσεις συσχετίστηκαν με το γυναικείο φύλο, τη θεραπεία με ofatumumab, την υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα μορφή και τη βελτίωση της βαθμολογίας αναπηρίας EDSS, ενώ ήταν μικρότερες όσο μεγαλύτερη ήταν η διάρκεια της νόσου.

Δημοσιεύτηκε από το MyelinWatch:

Τι σημαίνει αυτό για έναν άνθρωπο με ΠΣ

Η εργασία εξετάζει αν αυτή η μέθοδος μαγνητικής τομογραφίας μπορεί να παρακολουθεί αλλαγές που σχετίζονται με την επαναμυελίνωση. Δεν δείχνει ότι αποκαταστάθηκε μυελίνη, ότι το ofatumumab επιδιορθώνει τη μυελίνη ή ότι το σήμα εξηγεί τις αλλαγές στην αναπηρία: πρόκειται για μελέτη παρατήρησης χωρίς τυχαιοποιημένη σύγκριση θεραπειών και περίπου το 30% των ατόμων με ΠΣ δεν είχε απεικόνιση παρακολούθησης. Δεν υπάρχει ακόμη εγκεκριμένη θεραπεία στην κλινική πράξη που να έχει αποδειχθεί ότι αποκαθιστά αξιόπιστα τη μυελίνη στην ΠΣ. Δεν στηρίζει αλλαγή ατομικής θεραπείας.

Διαβάστε την ενημέρωση →Πηγή: Journal of Magnetic Resonance Imaging (Wiley) — πρωτότυπο άρθρο με αξιολόγηση από ομοτίμους ↗
Ημερομηνία γεγονότος / πηγής:
Αποκατάσταση μυελίνηςΈρευνα σε εργαστήριο ή ζώαΠερισσότερα κύτταρα που ωριμάζουν για να σχηματίσουν μυελίνη σε ηλικιωμένα τρωκτικά· όχι κλινικό όφελος

Πειράματα σε κύτταρα αρουραίων και σε ποντίκια· δεν έχει δοκιμαστεί σε ανθρώπους

Μελέτη σε τρωκτικά: η αποκατάσταση του BCL11A βοήθησε γηρασμένα πρόδρομα κύτταρα μυελίνης να ωριμάσουν

Φορέας: Altos Labs-Cambridge Institute of Science και Πανεπιστήμιο του Cambridge · Ηνωμένο Βασίλειο

Ερευνητές του Altos Labs-Cambridge Institute of Science και του Πανεπιστημίου του Cambridge στο Ηνωμένο Βασίλειο μελέτησαν γιατί τα πρόδρομα κύτταρα των ολιγοδενδροκυττάρων, τα κύτταρα που μπορούν να σχηματίσουν νέα μυελίνη, ωριμάζουν λιγότερο καλά με την ηλικία. Με μια νέα υπολογιστική μέθοδο (gSWITCH) σε δεδομένα γονιδιακής δραστηριότητας από νεαρούς και ηλικιωμένους αρουραίους, βρήκαν αρκετά ρυθμιστικά γονίδια με μειωμένη δραστηριότητα στα γηρασμένα πρόδρομα κύτταρα και ξεχώρισαν ένα από αυτά, το BCL11A. Η αναστολή του BCL11A μείωσε την ωρίμανση αυτών των πρόδρομων κυττάρων σε κύτταρα που σχηματίζουν μυελίνη (ολιγοδενδροκύτταρα). Η προσθήκη BCL11A σε πρόδρομα κύτταρα από ηλικιωμένους αρουραίους στο εργαστήριο αύξησε τον αριθμό των ολιγοδενδροκυττάρων κατά περίπου 54%, χωρίς να αλλάξει τη διαίρεση των κυττάρων. Σε ποντίκια 18 μηνών, η αύξηση του BCL11A σε αυτά τα κύτταρα με ιικό φορέα γονιδίου πριν από χημικά προκαλούμενη βλάβη στον νωτιαίο μυελό οδήγησε σε περισσότερα ολιγοδενδροκύτταρα σε ωρίμανση μέσα στη βλάβη 14 ημέρες αργότερα· οι ερευνητές αναφέρουν ότι το μέγεθος της βλάβης δεν διέφερε.

Δημοσιεύτηκε από το MyelinWatch:

Τι σημαίνει αυτό για έναν άνθρωπο με ΠΣ

Η μελέτη υποδεικνύει ένα γονίδιο που ίσως βοηθά να εξηγηθεί γιατί η επιδιόρθωση της μυελίνης επιβραδύνεται με την ηλικία, ένα ερώτημα σημαντικό για την Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΣ). Δεν δοκίμασε θεραπεία: το BCL11A αυξήθηκε με γονιδιακή μεταφορά σε τρωκτικά, η βλάβη προκλήθηκε χημικά και δεν ήταν μοντέλο ΠΣ, και η μελέτη μέτρησε κύτταρα σε ωρίμανση, όχι αποκατάσταση μυελίνης ή ανάκτηση λειτουργίας. Δεν μπορεί να δείξει ότι αυτή η προσέγγιση θα ήταν ασφαλής ή χρήσιμη για άτομα με ΠΣ. Δεν υπάρχει εγκεκριμένη θεραπεία στην κλινική πράξη που να έχει αποδειχθεί ότι αποκαθιστά αξιόπιστα τη μυελίνη στην ΠΣ. Δεν στηρίζει αλλαγή ατομικής θεραπείας.

Διαβάστε την ενημέρωση →Πηγή: eLife — πρωτότυπο άρθρο με αξιολόγηση από ομοτίμους ↗
Ημερομηνία γεγονότος / πηγής:
Αποκατάσταση μυελίνηςΑποτελέσματα από ανθρώπουςΔεν αναφέρεται συμπέρασμα για την επίδραση

Δημοσιευμένη μελέτη παρατήρησης βιοδεικτών σε ανθρώπους

Δείκτες χοληστερόλης και φλεγμονής διαφέρουν σε σοβαρή προϊούσα ΠΣ

Φορέας: Annals of Clinical and Translational Neurology

Οι ερευνητές συνέκριναν λιπίδια αίματος, απολιποπρωτεΐνες, δείκτες θρέψης και φλεγμονής σε 53 άτομα με σοβαρή προϊούσα Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΣ) που χρειάζονταν εξειδικευμένη φροντίδα και 53 αντιστοιχισμένα άτομα με προϊούσα ΠΣ που ζούσαν στην κοινότητα. Η πρώτη ομάδα είχε χαμηλότερα HDL, ApoA-I, ApoA-II και λευκωματίνη, και υψηλότερα ApoB, ApoE και GlycA. Ορισμένοι δείκτες λιπιδίων συσχετίστηκαν με βαθμολογίες αναπηρίας. Εντοπίστηκαν επίσης διαφορετικά δίκτυα συσχετίσεων μεταξύ μεταβολικών, φλεγμονωδών και νευρικών δεικτών.

Δημοσιεύτηκε από το MyelinWatch:

Τι σημαίνει αυτό για έναν άνθρωπο με ΠΣ

Η εργασία μπορεί να κατευθύνει έρευνα για τη βιολογία της προϊούσας ΠΣ και μηχανισμούς σχετικούς με την αποκατάσταση. Δεν δείχνει ότι οι μεταβολές χοληστερόλης προκαλούν αναπηρία, ότι ένα φάρμακο για τη χοληστερόλη θα βοηθούσε ή ότι αποκαταστάθηκε μυελίνη. Η βαρύτητα της νόσου, η θρέψη και άλλοι παράγοντες μπορεί να επηρεάζουν τις συσχετίσεις. Δεν στηρίζει αλλαγή ατομικής θεραπείας.

Διαβάστε την ενημέρωση →Πηγή: Annals of Clinical and Translational Neurology — πρωτότυπο άρθρο με αξιολόγηση από ομοτίμους ↗