Τι επηρεάζει τον κίνδυνο για Πολλαπλή Σκλήρυνση: τι δείχνει η έρευνα

Τι δείχνουν οι μελέτες για τον ιό Epstein-Barr, το κάπνισμα, το βάρος στη νεαρή ηλικία, τη βιταμίνη D, τα γονίδια και τις εκθέσεις στη δουλειά, και τι δεν στηρίζουν τα στοιχεία.

Τελευταίος έλεγχος: 6 Νοεμβρίου 2026

Η σελίδα εξηγεί την έρευνα· δεν αποτελεί ιατρική συμβουλή.

Πώς να διαβάσετε αυτή τη σελίδα

Με απλά λόγια: Ένας παράγοντας κινδύνου περιγράφει τι συμβαίνει κατά μέσο όρο σε μεγάλες ομάδες· δεν εξηγεί γιατί ένας συγκεκριμένος άνθρωπος εμφάνισε Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΣ).

Γενικές πληροφορίες

Οι μελέτες για παράγοντες κινδύνου συγκρίνουν ομάδες ανθρώπων. Μπορούν να δείξουν ότι κάτι συνδέεται με την ΠΣ, αλλά οι περισσότερες δεν μπορούν να δείξουν ότι την προκαλεί.

Μια ανασκόπηση του 2015 εξέτασε 44 συγκεντρωτικές αναλύσεις με 416 μελέτες και προειδοποίησε ότι πολλές είχαν αδυναμίες που θέτουν σε αμφιβολία τα αποτελέσματά τους. Μόνο τρεις συσχετίσεις πέρασαν όλους τους ελέγχους της: τα αντισώματα έναντι του ιού Epstein-Barr, η λοιμώδης μονοπυρήνωση και το κάπνισμα.[1]

Πολλές μελέτες δίνουν σχετικές πιθανότητες (odds), που συγκρίνουν την πιθανότητα να εμφανίσει κάποιος ΠΣ με την πιθανότητα να μην την εμφανίσει. Ένας αριθμός όπως το «38% υψηλότερες σχετικές πιθανότητες» συγκρίνει δύο ομάδες ανθρώπων. Δεν σημαίνει 38% πιθανότητα να εμφανίσει κάποιος ΠΣ.

Οι ισχυρότερες συσχετίσεις: ιός Epstein-Barr και κάπνισμα

Με απλά λόγια: Η λοίμωξη από τον ιό Epstein-Barr και το κάπνισμα έχουν τα ισχυρότερα στοιχεία. Οι περισσότεροι άνθρωποι που κολλούν τον ιό δεν εμφανίζουν ποτέ ΠΣ.

Μεγάλες μελέτες σε ανθρώπους

Μια μελέτη σε περισσότερους από 10 εκατομμύρια νεαρούς ενήλικες του στρατού των ΗΠΑ περιέλαβε 955 που διαγνώστηκαν με ΠΣ κατά τη θητεία τους. Ο κίνδυνος για ΠΣ αυξήθηκε 32 φορές μετά τη λοίμωξη από τον ιό Epstein-Barr (EBV) και δεν αυξήθηκε μετά από άλλους ιούς, μεταξύ τους τον κυτταρομεγαλοϊό. Οι συγγραφείς γράφουν ότι τα ευρήματα υποδεικνύουν τον EBV ως κύρια αιτία της ΠΣ.[2]

Στην ανασκόπηση του 2015, οι άνθρωποι με αντισώματα έναντι μιας πρωτεΐνης του EBV είχαν περίπου 4,5 φορές υψηλότερες σχετικές πιθανότητες για ΠΣ, και όσοι είχαν περάσει λοιμώδη μονοπυρήνωση περίπου διπλάσιες.[1]

Ο EBV είναι από τους πιο συχνούς ιούς στον άνθρωπο και οι περισσότεροι άνθρωποι τον κολλούν κάποια στιγμή στη ζωή τους, συνήθως χωρίς συμπτώματα. Η ΠΣ είναι πολύ σπανιότερη, οπότε οι περισσότεροι φορείς του ιού δεν την εμφανίζουν.[3]

Κάπνισμα: μια συγκεντρωτική ανάλυση 14 μελετών βρήκε περίπου 1,5 φορά υψηλότερο κίνδυνο για ΠΣ στους καπνιστές, και όταν το κάπνισμα είχε καταγραφεί πριν από την έναρξη της ΠΣ. Το αν το κάπνισμα επιταχύνει την εξέλιξη αργότερα ήταν λιγότερο βέβαιο.[4]

Ο EBV μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά η ίδια η ΠΣ δεν είναι μεταδοτική. Δείτε το «Τι είναι η ΠΣ;» →

Βάρος στη νεαρή ηλικία, βιταμίνη D και ήλιος

Με απλά λόγια: Η παχυσαρκία στην εφηβεία και η χαμηλή βιταμίνη D συνδέονται με την ΠΣ, και οι γενετικές μελέτες στηρίζουν και τις δύο συσχετίσεις. Αυτό δεν δείχνει ότι η λήψη βιταμίνης D προλαμβάνει την ΠΣ.

Μελέτες σε ανθρώπους και γενετικές αναλύσεις

Σε δύο μεγάλες ομάδες γυναικών στις ΗΠΑ, με συνολική παρακολούθηση 40 ετών και 593 επιβεβαιωμένα περιστατικά ΠΣ, η παχυσαρκία στην ηλικία των 18 συνδέθηκε με περισσότερο από διπλάσιο κίνδυνο για ΠΣ. Το βάρος στην ενήλικη ζωή δεν έδειξε σαφή σύνδεση.[5]

Μια σουηδική μελέτη με 1.571 ανθρώπους με ΠΣ και 3.371 χωρίς βρήκε περίπου διπλάσιες σχετικές πιθανότητες για ΠΣ σε όσους είχαν δείκτη μάζας σώματος πάνω από 27 στα 20 τους, σε σύγκριση με ανθρώπους με φυσιολογικό βάρος.[6]

Οι γενετικές αναλύσεις χρησιμοποιούν κληρονομικές διαφορές για να περιορίσουν την επίδραση του τρόπου ζωής και άλλων παραγόντων. Μία βρήκε 41% υψηλότερες σχετικές πιθανότητες για ΠΣ ανά μία τυπική απόκλιση, στατιστικό μέτρο διασποράς, υψηλότερου γενετικά καθορισμένου δείκτη μάζας σώματος. Μια μεταγενέστερη ανασκόπηση κατατάσσει τον δείκτη μάζας σώματος στην παιδική ηλικία και την εφηβεία στους αξιόπιστους παράγοντες κινδύνου.[7], [8]

Σε λευκούς στρατιωτικούς των ΗΠΑ, τα υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα συνδέθηκαν με χαμηλότερο κίνδυνο για ΠΣ· δεν βρέθηκε σημαντική σύνδεση σε μαύρους και ισπανόφωνους στρατιωτικούς. Μια γενετική ανάλυση βρήκε περίπου διπλάσιες σχετικές πιθανότητες για ΠΣ ανά μία τυπική απόκλιση χαμηλότερου γενετικά καθορισμένου επιπέδου βιταμίνης D, σε λογαριθμική κλίμακα.[9], [10]

Στην Αυστραλία, οι άνθρωποι με περισσότερη έκθεση στον ήλιο κατά τη διάρκεια της ζωής τους είχαν χαμηλότερο κίνδυνο για πρώτο επεισόδιο βλάβης της μυελίνης.[11]

Τι κάνει η βιταμίνη D σε ανθρώπους που έχουν ήδη ΠΣ καλύπτεται στον οδηγό για συμπληρώματα και δίαιτες. →

Γονίδια και οικογένεια

Με απλά λόγια: Η ΠΣ δεν κληρονομείται μέσω ενός γονιδίου. Οι στενοί συγγενείς έχουν υψηλότερο κίνδυνο, αλλά η μεγάλη πλειονότητα δεν εμφανίζει ποτέ ΠΣ.

Γενετικές μελέτες και μελέτες μητρώων

Μια μελέτη σε 47.429 ανθρώπους με ΠΣ και 68.374 χωρίς ΠΣ χαρτογράφησε 233 γενετικές παραλλαγές που συνδέονται με την ΠΣ. Τα γονίδια στα οποία οδηγεί αφορούν πολλά μέρη του ανοσοποιητικού.[12]

Μια σουηδική μελέτη μητρώων σε 28.396 ανθρώπους με ΠΣ υπολόγισε τον κίνδυνο για τους συγγενείς τους, με διόρθωση για την ηλικία: περίπου 2,5% για αδελφό ή αδελφή, περίπου 2% για παιδί και περίπου 17% για μονοζυγωτικό δίδυμο, η λιγότερο ακριβής από τις τρεις εκτιμήσεις. Στον γενικό πληθυσμό της Σουηδίας, περίπου το 0,19% είχε ΠΣ.[13]

Έτσι, ακόμη και οι περισσότεροι μονοζυγωτικοί δίδυμοι ανθρώπων με ΠΣ δεν την εμφάνισαν, κάτι που δείχνει ότι τα γονίδια είναι μόνο ένα μέρος της εικόνας.[13]

Υπό διερεύνηση: εκθέσεις στη δουλειά

Με απλά λόγια: Μια σουηδική μελέτη συνδέει την έκθεση σε λιπαντικά από πετρέλαιο στη δουλειά με υψηλότερες σχετικές πιθανότητες για ΠΣ. Δείχνει συσχέτιση και δεν έχει επαναληφθεί αλλού.

Μία μελέτη, που δεν έχει επαναληφθεί

Η μελέτη δημοσιεύτηκε ηλεκτρονικά στο Neurology στις 4 Νοεμβρίου 2026. Συνέκρινε 2.872 ανθρώπους που διαγνώστηκαν πρόσφατα με ΠΣ μεταξύ 2005 και 2015 με 6.122 ανθρώπους χωρίς ΠΣ, επιλεγμένους τυχαία από το σουηδικό μητρώο πληθυσμού.[14]

Με τον όρο λιπαντικά εννοούνται προϊόντα όπως το λάδι μηχανής, το υδραυλικό λάδι και τα υγρά κοπής μετάλλων. Έκθεση στη δουλειά ανέφερε το 8,7% των ανθρώπων με ΠΣ και το 6,5% των ανθρώπων χωρίς ΠΣ. Οι σχετικές πιθανότητες για ΠΣ ήταν 38% υψηλότερες σε όσους εκτέθηκαν (λόγος σχετικών πιθανοτήτων 1,38, 95% ΔΕ 1,16 έως 1,65). Όταν μετρήθηκαν μόνο όσοι εκτέθηκαν τουλάχιστον επτά χρόνια πριν από το πρώτο σύμπτωμα, ήταν 55% υψηλότερες (λόγος σχετικών πιθανοτήτων 1,55, 95% ΔΕ 1,27 έως 1,90).[14], [15]

Η συσχέτιση ήταν ισχυρότερη στους καπνιστές και σε όσους δεν είχαν τη γενετική παραλλαγή HLA-A*02:01. Ο αριθμός «πάνω από 33 φορές», που αναφέρεται στο δελτίο Τύπου, συγκρίνει ανθρώπους με τέσσερα χαρακτηριστικά μαζί (έκθεση, κάπνισμα, γενετική παραλλαγή υψηλότερου κινδύνου και απουσία παραλλαγής χαμηλότερου κινδύνου) με ανθρώπους χωρίς κανένα από αυτά. Στην ομάδα αυτή ήταν μόλις 16 άνθρωποι με ΠΣ και 2 χωρίς, οπότε η εκτίμηση έχει μεγάλη αβεβαιότητα.[14], [15]

Οι συμμετέχοντες δήλωσαν οι ίδιοι την έκθεσή τους σε ερωτηματολόγιο, οπότε μπορεί να μη θυμήθηκαν με ακρίβεια, και άλλες εκθέσεις στη δουλειά μπορεί να έπαιξαν ρόλο. Οι συγγραφείς αναφέρουν ότι τα ευρήματα χρειάζεται να επαναληφθούν σε άλλους πληθυσμούς.[14], [15]

Η ίδια σουηδική ερευνητική ομάδα ανέφερε το 2018 ότι η έκθεση σε οργανικούς διαλύτες συνδέθηκε με 1,5 φορά υψηλότερες σχετικές πιθανότητες για ΠΣ. Προτείνουν ότι ο ερεθισμός των πνευμόνων μπορεί να είναι ο κοινός κρίκος· αυτό παραμένει υπόθεση.[16]

Τι δεν στηρίζουν τα στοιχεία

Με απλά λόγια: Οι ανασκοπήσεις δεν βρήκαν ότι τα συνηθισμένα εμβόλια προκαλούν ΠΣ. Δεν έχει δειχθεί σύνδεση με το οδοντιατρικό αμάλγαμα.

Ανασκοπήσεις μελετών σε ανθρώπους

Μια συστηματική ανασκόπηση του 2017 δεν βρήκε αλλαγή στον κίνδυνο για ΠΣ μετά από εμβολιασμό κατά της ηπατίτιδας Β, του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων, της εποχικής γρίπης, της ιλαράς-παρωτίτιδας-ερυθράς, του τετάνου, της φυματίωσης (BCG), της πολιομυελίτιδας ή της διφθερίτιδας, μεταξύ άλλων. Μια παλαιότερη συγκεντρωτική ανάλυση κατέληξε σε παρόμοια εικόνα.[17], [18]

Μια ανασκόπηση του 2025 για παράγοντες της παιδικής ηλικίας δεν βρήκε ουσιαστικά στοιχεία για σαφή σύνδεση του εμβολιασμού με την ΠΣ. Οι ενδείξεις για τα εμβόλια της ερυθράς και της διφθερίτιδας στηρίζονταν σε περιορισμένα στοιχεία από μελέτες με σοβαρές αδυναμίες.[19]

Σε ανθρώπους που είχαν ήδη ΠΣ, μια μελέτη 643 ατόμων με υποτροπή βρήκε ότι ο εμβολιασμός δεν αύξησε τον βραχυπρόθεσμο κίνδυνο υποτροπής. Τα στοιχεία κάλυπταν τα εμβόλια τετάνου, ηπατίτιδας Β και γρίπης.[20]

Οδοντιατρικό αμάλγαμα: μια συγκεντρωτική ανάλυση του 2007 βρήκε μικρή αύξηση που δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Οι συγγραφείς ζήτησαν καλύτερες μελέτες πριν αποκλειστεί κάποια σύνδεση.[21]

Τι σημαίνει για εσάς σήμερα

Με απλά λόγια: Αν ζείτε με ΠΣ, τίποτα σε αυτή τη σελίδα δεν σημαίνει ότι την προκαλέσατε εσείς. Οι μελέτες αφορούν τον κίνδυνο εμφάνισης της ΠΣ, όχι τη θεραπεία της.

Σύνοψη των στοιχείων

Οι μελέτες εδώ περιγράφουν ομάδες. Δεν μπορούν να πουν γιατί ένας συγκεκριμένος άνθρωπος εμφάνισε ΠΣ.

Καμία δεν δείχνει ότι η αλλαγή ενός παράγοντα προλαμβάνει την ΠΣ, και μία μελέτη δεν είναι λόγος να αλλάξει κανείς δουλειά. Αν εκτίθεστε σε χημικές ουσίες στη δουλειά και ανησυχείτε, μπορείτε να το συζητήσετε με τον γιατρό σας ή τον γιατρό εργασίας.

Αν παίρνετε θεραπεία για την ΠΣ, ρωτήστε τον νευρολόγο σας για το πότε να κάνετε τα εμβόλια. Μην σταματήσετε ή αλλάξετε μόνοι σας τη θεραπεία που σας έχει συνταγογραφηθεί.

Πηγές

  1. Belbasis κ.ά., συγκεντρωτική ανασκόπηση, Lancet Neurology (2015)
  2. Bjornevik κ.ά., Science (2022)
  3. CDC των ΗΠΑ, για τον ιό Epstein-Barr
  4. Handel κ.ά., μετα-ανάλυση για το κάπνισμα, PLoS One (2011)
  5. Munger κ.ά., σωματικό μέγεθος, Neurology (2009)
  6. Hedström κ.ά., δείκτης μάζας σώματος πριν από τα 20, Multiple Sclerosis Journal (2012)
  7. Mokry κ.ά., παχυσαρκία και ΠΣ, PLoS Medicine (2016)
  8. Belbasis κ.ά., επικαιροποιημένη ανασκόπηση, Multiple Sclerosis Journal (2020)
  9. Munger κ.ά., επίπεδα βιταμίνης D, JAMA (2006)
  10. Mokry κ.ά., βιταμίνη D και ΠΣ, PLoS Medicine (2015)
  11. Lucas κ.ά., έκθεση στον ήλιο και βιταμίνη D, Neurology (2011)
  12. Διεθνής Κοινοπραξία Γενετικής της ΠΣ, Science (2019)
  13. Westerlind κ.ά., κίνδυνος στην οικογένεια στη Σουηδία, Brain (2014)
  14. Hedström κ.ά., λιπαντικά από πετρέλαιο, Neurology (2026)
  15. Αμερικανική Ακαδημία Νευρολογίας, δελτίο Τύπου για τη μελέτη των λιπαντικών (4 Νοεμβρίου 2026)
  16. Hedström κ.ά., οργανικοί διαλύτες, Neurology (2018)
  17. Mailand και Frederiksen, ανασκόπηση για τα εμβόλια, Journal of Neurology (2017)
  18. Farez και Correale, μετα-ανάλυση για τα εμβόλια, Journal of Neurology (2011)
  19. Vitturi κ.ά., ανασκόπηση παιδικής ηλικίας, European Journal of Neurology (2025)
  20. Confavreux κ.ά., εμβολιασμοί και υποτροπή, New England Journal of Medicine (2001)
  21. Aminzadeh και Etminan, ανασκόπηση για το αμάλγαμα, Journal of Public Health Dentistry (2007)